Alicja w Krainie Czarów Wii recenzji

Nie popełnij błędu, chociaż, to jest w końcu błędna gra, i który staje się znacznie moreso dłużej spędzić czas z nim, ale tylko niektóre z prób podnosząc co mogło bardzo łatwo było tanie gotówki wysiłku zasługują niektóre duże rekwizyty . Francuski deweloper Etranges Libellules (ja po prostu trzymać się swojej wersji ELB logo Od tej Lest Word sprawdzanie pisowni implode) pobiera wielki pat na powrót do mnie i do korzystania z wyglądu z filmu zrobić więcej, niż tylko replikować twarze aktorów.

Oni również uzyskać dość surową merdania palca do wkuwania najbardziej irytujących część gry - Combat - puch zawodników gardła pod koniec gry. Będę szczery: Dałem się. Po uruchomieniu w wielu dziedzinach coraz bardziej irytujące back-to-back akcji bitów, nie mogłem tego znieść. Jeśli Alicja w Krainie Czarów jest winny czegokolwiek, to biorąc podstawowe pojęcia i uruchomienie go w ziemię. Fakt, że dałem się, gdy nie można naprawdę umrzeć oznacza, że ​​coś złego dzieje się z proporcji niesamowite bitów kontra powtarzalnych harówki.

Ale jestem coraz dalej od siebie trochę tutaj. Combat (prawie zawsze przed czerwonymi rycerzy kart w formach coraz potężniejszych) może być dość ciekawa sprawa. Jako grupa z kumpli rośnie - w tym trio myszy, kapelusznik samego i, ostatecznie, Cheshire Cat - twoja tratwa z umiejętności dostępnych do użytku w zagadki nie również. Telekineza, zamrażania czasu, manipulacja perspektywy i więcej może być wykorzystany w walce, zbyt, ale gra sprawia, że ​​punkt doling się uaktualnień (jeśli można je znaleźć, ale o tym za chwilę), który włącza zdrobnienie Mallymkun w komórce do dziewczyny (er, popielica) do walki, jak ona jest znacznie szybciej niż ktokolwiek inny wysyłki wrogów.

Fast jest dobry, bo ma dobre hity tuzin o wycięciu najniższego szczebla wrogów, a gdy gra dostaje się w wir tego, układając pół tuzina wrogów w tym samym obszarze, ich ataki z daleka może skończyć przerywając walkę tylko z jednym celem. Ponieważ nie możesz "umrzeć" w tradycyjnym znaczeniu (to po prostu znika i pojawia się ponownie w tym samym miejscu na koszt niektórych z gry waluty, która jest poza obfite), walka toczy się dalej, staje się niczym więcej niż Przycisk zacierania bałagan. Oh, ale jest dodatkowy kłopot czym martwić: żołnierze kart stale poszukuje Alice.

Tak, każda walka jest w zasadzie escort / ochrony misji oprócz bycia płaskie, nudne trochę przycisk zacierania. Jeżeli żołnierz ją znaleźć, on zgarnąć ją i zabrać ją do jednego z bardziej popularnych portali, gdzie ona będzie powoli przeciągniętych do jej kara z rąk Czerwonej Królowej. Jeśli brzmi to trochę jak wysokich momentów napinających ICO, to prawdopodobnie dlatego, że to dość dużo prosto-up klon, chyba że ICO mądrze wiedzieli, aby utrzymać liczbę wrogów dość niski.

Alicja w Krainie Czarów, z drugiej strony, zasiłki z coraz liczniejsze fale stopniowo trudniejszych przeciwników z częstotliwością stale rośnie. Oczywiście, można wykorzystać zasilanie McTwisp do czasowego zamrożenia wrogów lub telekinezy March Hare'a zgrać tarcze z dala od tych wrogów, ale w końcu to wszystko sprowadza się do zacierania B dostarczyć jak najwięcej trafień w tak krótko, jak to możliwe, aby dostać się do następny rzeczywiście zabawny część.

I to jest problem: zagadki w grze są zabawne - szczególnie gdy Kapelusznik jest zaangażowany. W ukłonem percepcji-jest-reality mechanikiem echochrome to, co Kapelusznik widzi, świat staje się, co oznacza, losowy pół drzwi obraz na stronie muru spotkanie z innym kawałkiem drzwiach na kompletny koniec przeciwległej części pokoju put razem nagle wejście do nowego korytarza. Obraz staje się fizyczne i ogromny rozstęp staje się niczym, kiedy dwa zamrożone pasma łańcucha są połączone ze sobą, powodując kanionu boki slam razem, jak gdyby nigdy nie były rozłączone.

Choć żadna z zagadek są trudne (jest to gra skierowana do dzieci, nawet jeśli E oceniane nawiązuje tytuł do ścięcia głowy i śmierć), są one zarówno zabawa, aby dowiedzieć się i - to ważne - fajnie jest zobaczyć się zdarzyć. Większość innych działań w grze (zamrażanie, podnosząc, łzawienie i atakuje prawie wszystko na świecie, w tym podobno wszystkie brakujące skrzynie, które kiedykolwiek istniały w każdej grze, która weszła przed) są powtarzalne i trochę denerwujące na własną rękę, ale są one połączone w sposób różne i mądry, więc nigdy nie stają się całkowicie nudne. Tak, będziesz wiedział od razu używać telekinezy, aby włączyć gobelin do tymczasowego mostu, a następnie użyć zatrzymać czas, aby przedłużyć go wystarczająco długo, by wykorzystać zmianę perspektywy, aby połączyć dwa kawałki, ale to nie czyni go ani trochę mniej zabawa rzeczywiście to zrobić.

Wiele przyjemności z widząc wszystko rozegrać tak twórczy sprowadza się do gry na wizualizacje. To jest naprawdę imponująca gra obfituje w tego samego rodzaju ponury, zaniedbany wygląd i na dużym ekranie remake'u Burton i wszystko działa tylko z barest kwestii wydajności (zamek Czerwonej Królowej był najwyraźniej zbyt duże dla silnika lub Wii do uchwytu). Oczywiście, istnieją pewne dość oczywiste zanikać w szczegółowości obiektów i niektórych nastrojowe efekty jak wyciszeniem mgle naturalnie, jak można dostać blisko, ale oznacza to również, że gra prawie zawsze działa z prędkością 30 klatek na sekundę i regularnie kolce do podwojenia. Istnieje kilka bardzo oczywiste inspiracje zaczerpnięte z Alice American McGee to, co z chaotycznych fragmentów platform checkerboard i masywnymi wirujących wirami dzieje czasami, ale to rzadko złe.

Głosy nie wypadły tak dobrze. Kapelusznik jest faux-Depp przełączniki z Jack Sparrow w Fat Bastard czasami bardzo dziwne, a większość z pozostałych albo dźwiękowych dość blisko aktorów na krótkie chwile, a jak ktoś inny resztę czasu lub są po prostu nudne. Niestety, największy przestępca jest Alice sama, która brzmi tak odłączone od tego, co się dzieje, że jej wołania o pomoc może być równie dobrze aktorka głos mówić przez sen. W połączeniu z faktem, że ona ciągle quipping o kompetencji będziesz używać w setki gier, jeśli nie tysiące razy i będziesz chory z jej zdumieniu długo przed gra kończy się - i to jest być może pół tuzina romans godzin .

Na szczęście reszta efektów pracy jest zarówno wypełnione Punch (szczególnie rzeczy takie jak skały trzaskanie tworząc mosty) i iskry. Hity, pomruków, klepie i footfalls mają niezwykle czystego popu do nich nawet z normalnych głośników telewizora. Soundtrack Richard Jacques "udaje się wywołać styl Danny Elfman to w czasach, ale jest to również tak samo wygodne idąc własną drogą - w rzeczywistości wielu utworów brzmią raczej podobny do American McGee podjąć Wonderland (przepraszam, przepraszam," Underland "teraz ), ale raz, że nie jest złą rzeczą jest. Są ponury, trochę straszne i pełne smutku napełnionych chóralnych bitów - idealny na sygnał z gry.

To jest po prostu wstyd, że wszystkie te małe sprytne chwile puzzle są przyklejone przy całkowicie jednorazowych i wręcz irytujące odcinków bojowych. The Game wskazówka od bycia dość nawet w obu środków poważnej walki ciężki ostatecznie skazuje go do kosza rokowań, gdzie niektóre z większą cierpliwością, niż będę w stanie zrywać szczery do dobra sprytnych bitów z całym tym brudzie niechlujstwa bojowej.

Uwagi końcowe
To rzeczywiście trochę frustrujące, aby zobaczyć grę z niektóre stałe pomysłów kończy się utratą się w bezmyślnym powtarzaniu i nadmiernym niektóre pomysły bardzo zadbane. Niestety, taki jest los wielu licencjonowanych gier, i choć Alicja w Krainie Czarów jest tak bardzo, bardzo blisko jest coś co polecam zarówno młodych jak i starszych, wypada po prostu brakuje niczego, ale wynajem.